HOME

EMAIL INNOXIA

LINKS

GASTENBOEK

STEEN

HEKS VAN DE ESP
 

GERMAANSE MYTHOLOGIE, MAGIE EN MYSTERIES

Door Axel van Valvrucht

1. INLEIDING

‘Yew holds all’ (Abecedarium Nordmannicum)

Dit boek is tot op zekere hoogte geschreven in meta-taal, zoals veel van de oude runen-inscripties. Dit wil zeggen dat de woordkeuze en informatie in dit boek niet makkelijk te begrijpen of te verwerken is – maar ze is wel correct. Wie echter het Germaanse esoterische pad op Wil gaan, zal hoe dan ook, bewust of onbewust iets opsteken bij het lezen van dit boek. Dit boek wordt overigens best gelezen met de Poëzie Edda (of Oude Edda) en de Proza Edda (of Snorri Edda) bij de hand.

Tot mijn twaalde leefde ik met mijn ouders en zus in een villa, Les Bouleaux, met een grote tuin die overliep in een groot stuk bos. Enkele jaren nadat we vandaar verhuisden en het huis leeg kwam te staan besloten ik en enkele andere vrienden daar ’s nachts onze joints te gaan roken. Bibip, de grootste poëet van ons gezelschap noemde het huis Het Isis-Kasteel, naar de Egyptische Godin. De cultus van Isis werd overigens al door sommige Germanen overgenomen nadat deze van Egypte via Griekenland en Rome naar Zuid-Germania kwam. Hierover berichtte reeds de Romeinse geschiedschrijver Tacitus in zijn Germania ongeveer 98 jaar CE (CE staat voor de Common Era die aanvangt op het hoogtepunt der Romeinse macht, die “toevallig” samenvalt met de geboorte van Jezus Christus). Tacitus schrijft over de stam der Sueven die deze Godin lief gehad zouden hebben. Er zijn speculaties dat zij in het Germaans Zisa genoemd werd, en mogelijk de vrouw was van de god Tyr. We lezen letterlijk in de Germania: ‘Wat betreft de Goden vereren ze voornamelijk Mercurius (=Odin),… Hercules (=Thor) en Mars (=Tyr)… Een deel der Sueven offert ook aan Isis. Haar symbool is een liberniaans (klein Romeins) schip.

Hoe en waarom deze vreemde cultus tot hier is geraakt is mij niet duidelijk.’ In dat jaar 1985 beluisterden ik en mijn vrienden voornamelijk twee LP’s uit het punkcircuit. De eerste was de uitgave van het Crass collectief, getiteld Acts of Love; romantische gedichten geschreven door drummer Penny Rimbaud over liefde, natuur, het transcendente. Eve Libertine zorgde voor de zang terwijl collage-artieste G.Sus verantwoordelijk was voor het omvangrijke boekwerk met teksten en illustraties die bij de LP hoorden. De term die de muziek het best omschrijft is “klassiek”. De tweede LP was Arise! van de band Amebix. Amebix was de eerste punkband die anarchistische en paganistische teksten met elkaar verweefden. Hun muziek was extreem luid en opzwepend, met apocalyptische teksten, anti-oorlogsliederen,… maar altijd met een sprankel hoop. De LP was opgedragen aan allen die dat jaar het slachtoffer waren geweest van de grootschalige politie-brutaliteit bij het, toen, verboden heidense zomer-zonnewende-feest te Stonehenge. Overigens, het eerste Stonehenge-festival begin jaren ’70 was mede georganiseerd door Crass. Gefascineerd door het mysterieuze, hekserij, het toen nog verre Stonehenege en dergelijke betrad ik bewust het paganistische, oftewel heidense, pad. Eerst las ik vooral over Wicca, de authentieke heksen-cultus.

Daarna – op aanraden van Stig, gitarist van Amebix las ik Robert Anton Wilson’s boeken –waaronder de Illuminati-klassiekers -, wat leidde naar het oeuvre van de gedeeltelijk overjaarse Aleister Crowley, gevolgd door New Edge werken van chaos-magiër en protagonist Peter Carroll. Tenslotte, begin jaar 1996, belandde ik op het Germaanse pad. Deze “strekking” binnen het paganisme kan men ook het Noordse pad noemen, en nog anderen verkiezen te praten over het Gothische pad (niet te verwarren met “Gotische” heavy mental-bullshit). Nog even terug naar mijn literaire mentor Bibip. Na het gedurende mijn kindertijd lezen van enkele klassiekers waaronder De Witte van Ernest Claes en Waterschapsheuvel van Richard Adams viel ik ten prooi aan “reader’s bloc”. Dit duurde tot mijn vijftiende jaar toen Bibip me het boek van Hermann Hesse, Tussen de raderen, in de handen duwde en me opdroeg het te lezen. Ik las het in de tuin uit op amper één mooie zomerdag en was verkocht. Ik las kort daarna zowat alles van Hesse (Reis naar het Morgenland was een van mijn favorieten), en daarna volgden Poe, Slauerhoff, Meyrinck, en veel later – na Bibips tragische dood – Schopenhauer, Ligotti, Blinko, Ovidius, Homerus, Empedocles, Procopius,…

 

Wat deze laatste betreft las ik niet enkel zijn verslagen over de Romeinse oorlogen tegen de Perzen en de Goten, maar kan ik zeker ook zijn intrigerende Secret History aanbevelen, waarin hij de corruptie en andere wantoestanden van zijn eigen leiders aan de kaak stelde. Kortom, Bibip leerde mij lezen, was zelf ook een zeer begaafd schrijver. In 1987 reisde ik met enkele kenissen via Stonehenge naar Glastonbury, waar het grote festival in volle gang was. Het festival bestond in die tijd altijd uit twee delen: “Babylon” waar de rock-dinosauriërs optraden, en het hoger gelegen en minder drukke anarcho-vegetarische Greenfield waar hippies en punks zich beter thuisvoelden. Ik zou later nog vele vreemde dingen meemaken in het prachtige stadje dat Glastonbury is, waaronder het verblijf in een haunted house, waarover ik schreef ik mijn voorlopige autobiografie Raven bij de Molen. Van belang, in verband met de runen, is echter wel dat de bekende “New Age” schilder Peter E. Pracownic mij ongevraagd enkele gekopieerde tekeningen gaf, waarop scénes met runen waren afgebeeld en die bedoeld waren voor een boek op de Amerikaanse markt. De runen zegden me op dat ogenblik weinig of niets, hoogstens herinnerde het me aan het misbruik dat de nazi’s van deze symbolen hadden gemaakt.

 

Acht jaar later echter, ter gelegenheid van de lente-equinox van 1998, kocht ik in Amsterdam Kveldulf Gundarsson’s boek Teutonic magic en daarin zag ik de illustraties weer die mij jaren geleden waren geschonken. Toeval? Toeval bestaat niet – synchroniciteit wel! Begin jaren ’90 was het nog mogelijk Pracownics schilderijen te bezichtigen in de boekwinkel Gothic Image in Glastonbury, maar ondertussen is de man verhuisd. En minstens even jammer; de mystiek-paganistische taferelen van zijn hand waren ooit massaal in haast alle New Age shops te koop, maar helaas nu niet meer. Ook is het schijnbaar niet meer mogelijk met honderd-duizend mensen over de hekken van het Glastonbury-festival de klimmen om zo gratis binnen te raken – al verzekerde een vriend me onlangs dat ook daar nog steeds geldt: ‘Waar een Wil is, is een omweg’.

Over de titel van dit boek. “Germaans” slaat uiteraard niet op het huidige Duitsland, maar op vier geografische locaties en de groepen mensen die daar wonen. Noord-Germanië is uiteraard Scandinavië. West-Germanië is Engeland, terwijl Wales en Schotland Keltisch zijn. Zuid-Germanië is Duitsland (“Germany” in het Engels), alsook Nederland en het Vlaamse deel van België. De vierde, oosterse tak van de Germaanse groep zijn de uitgestorven Goten. Deze bestonden uit twee grote groepen: Visigoten en Ostrogoten. Deze laatsten veroverden vanuit hun toenmalige hoofdstad Ravenna onder leiding van Alaric Rome in 410, waar later de meer bekende Theodorik zou heersen. Na enkele glorieuze eeuwen stierven beide groepen Goten blijkbaar uit, al beweren enkelingen dat de authentieke en unieke Gothische “magico-religieuze” stroom nog steeds bestaat, wat lijkt in te houden dat deze bewust geheim wordt gehouden. Wat wel vast lijkt te staan is dat de architectuur der Gothische kathedralen een voorzetting zijn van Gothische bouwwerken in het eerste millenium CE. Het architecten-establischment wil hier niet van weten maar een curieus en moeilijk te vinden boek, Le mystère Gothique door Gerard de Sade, brengt duidelijke bewijzen voor deze stelling naar voor. Van geschiedenis naar “mythologie”. Mythologie is geen geschiedenis, al werpt ze wel een licht op historische gebeurtenissen. En hoewel mythologie zelden letterlijk waar is, is ze wel waar op een ander niveau dan het puur materialistische. De beroemde psycholoog Carl Gustav Jung omschreef het zo: ‘Mythologie is een collectieve droom, een droom is een persoonlijke mythe.’ We mogen hier nog bij opmerken dat Jung behalve alchemie, astrologie, de structuur van de psyche en dergelijke, ook zeer veel onderzoekwerk verrichtte naar wat dromen voor functie vervullen in het leven van de mens.

De meeste mensen zijn zich niet bewust van de schat die hun dromen zijn, en de kracht die van deze inspiratie-bron kan uitgaan. Wie echter doorgedreven droomwerk onderneemt zal de oorsprong en de kracht – the source and the force - van de mythologie makkelijk leren onderkennen. De Griekse wijsgeer Plato stelde dat de mens behoefte had aan logos (wetenschap) en mythos (mythologie). De wetenschap, als kennis van de mechanische processen van het leven, heeft de laatste eeuwen de mythologie, die verklaringen biedt voor de diepere betekenis van leven en dood, in een hoekje gedrongen. Gelukkig zien we nu echter opnieuw een synthese van beiden ontstaan. ‘Magie is’, naar de definitie van Aleister Crowley, ‘het vermogen de werkelijkheid te veranderen in overeenkomst met de eigen Wil.’ Het concept “Wil” kan niet in twee tellen worden uitgelegd. Persoonlijk raad ik iedereen aan Arthur Schopenhauers belangrijkste werk te lezen: Die Welt als Wille und Vorstellung, vol 1 und 2 (De wereld als Wil en Voorstelling, volume 1 en 2). In vergelijking met andere filosofen is Schopenhauers werk zeer makkelijk leesbaar… en humoristisch. “Mysteries”, dat zijn de runen zelf. Letterlijk betekent het woord “runa”, in het Gotisch, “geheim”, en “mysterie”. Enige inleidende uitleg is hier van toepassing.

De Oude Scandinavische “Futhark” (de naam van het runen-“alafabet”) bestaat uit 24 runen. Het ontrafelen van deze mysteries teneinde ze dan aan te wenden om verandering in het multiversum te bewerkstelligen is de opgave van de rune-magiër (m/v). Om het simpel te houden zullen we rune-magiër vertalen door het Oud-Noorse mannelijke woord “vitki”. Deze runen kunnen gezien en ervaren worden als de 24 paden en stromen die de serieuze aspirant-runoloog in staat kunnen stellen de negen werelden die door de Edda’s beschreven worden, te bezoeken en beter te leren kennen. Zie hierover het Yggdrasil-diagram in hoofdstuk 2. Het is een moeilijk, gevaarlijk en vaak eenzaam pad, maar de aanmoediging klinkt: Reyn til Runa! Streef naar de mysteries

INHOUD

Inleiding

Kosmogonie

Van Indo-Europees homeland tot Germania

De Runen

18 Inscripties

Lore: de drie traditionele Rune-gedichten

Codes, Varianten en Numerologie

Aesir en Vanir, en de Mythe van de Mede

De andere Wights

Psycho-Somatisch Complex

Odin, en Frigg

Freyja, en Freyr

Galdor en Seidr, en het Wiel van het Jaar

Andere Symbolen

Mythologie: de Ragnarok

Bomen en Kruiden

Jan Evert Musch ..|||..Boucher de Perthes..|||..Draagbare erfkeien..|||..Driehoekstenen..|||..Duppen..|||..Fountmaure - Tedde Toet..|||..Gastenboek..|||..Links..|||..Home..|||..Germanen, magie & mysteries..|||..Tjerk Vermaning..|||..Hunebedden..|||.. Trechterbekers..|||..Walther Matthes..|||..Whois..|||..

Online sinds 1999 - Heks van de esp © 2011 -

Stone Images Tjerk VermaningEcodrugs

Control + scroll voor grotere weergave