Hop

Latijnse naam: Humulus lupulus
Familie Cannabinaceae

Geografische Verspreiding: Europa, Azië, Noord-Amerika
Groeiplaatsen: heggen, bossen
Botanische omschrijving: 5 tot 7 meter lange klimplant; steeds met de klok mee windende stengel; gezaagde bladeren met 3 tot 5 lobben; eivormige vruchtkegels: de zogenaamde hopbellen
Gebruikte delen: de hopbellen

Hop wordt in de geneeskunde gebruikt bij rusteloosheid, slapeloosheid en nerveuze maagklachten. Bij slapeloosheid worden wel eens met hop gevulde kussens gebruikt, waarop de persoon met slaapproblemen makkelijker inslaapt. Bij zeer gevoelige mensen zou dit duizeligheid en mentale verwarring kunnen veroorzaken. Hop staat eveneens bekend als anafrodisiacum dat gebruikt wordt bij seksuele over-excitatietoestanden. Het wordt echter ook gebruikt ter voorkoming van vroegtijdige zaadlozingen -waardoor het in zekere zin juist wel als afrodisiac werkt. Hop stimuleert vanwege zijn estrogene werking ook de menstruatiecyclus.

Hop is natuurlijk vooral bekend als conserverend en aromatisch ingrediënt van bier. Het was in de twaalfde eeuw dat de Duitse kruidenkundige, abdis en zieneres Hildegard von Bingen bepaalde dat gerstebier gebrouwen moest worden met hop. In Engeland werd deze praktijk nog eeuwen lang verboden omdat men dacht dat hop erg schadelijk was voor de gezondheid. Van hop worden de vruchtkegels van de vrouwelijke plant gebruikt, de hopbellen. Hopbellen bevatten een hele variëteit aan stoffen, waaronder de beide bitterzuren humulon en lupolon. Zowel humulon, lupolon als de etherische olie van hop hebben sedatieve eigenschappen. Ook bevatten hopbellen in kleine hoeveelheid het vrouwelijke geslachtshormoon estrogeen. Aan de binnenzijde van de schubben van hopbellen bevindt zich een goudkleurige, harsachtige stof die lupuline wordt genoemd. Dit lupuline bevat de meest actieve bestanddelen. Wanneer je de bellen in een gesloten pot schudt, zal het lupuline op de bodem vallen en kun je het puur gebruiken.

Hopbellen kun je roken, maar doorgaans wordt er thee van gezet. Hiervoor wordt 30 gram hopbellen per liter water gebruikt. Hoe verser de bellen zijn, hoe beter, want de werkzaamheid van hopbellen neemt in vergelijking met andere kruiden vrij snel af met de tijd. het effect van de thee geeft een ontspannen gevoel of een licht high, in de verte vergelijkbaar met die van cannabis. Hop is dan ook de nauwste verwant van de cannabis -oftewel wietplant. Wanneer je twee theelepels lupuline door warm water of een andere drank mengt, kun je het drinken..

Hop wordt vaak gecombineerd met andere kalmerende kruiden. Hier volgt het recept van een potente thee die bekend staat onder de naam 'Pagan Dream'. De thee bij voorkeur in de loop van de avond gebruiken als relaxant en slaapmiddel. Gebruik gelijke hoeveelheden van 10 tot 15 gram hopbellen, damianablaadjes, klaproosbloemblaadjes en valeriaanwortel voor een liter thee. De klaproos, die ook mild kalmerende eigenschappen heeft, zal de thee mooi rood kleuren. Na enkele koppen van deze thee zul je waarschijnlijk stoned en languit voor de buis, in bad of bed gaan liggen en makkelijk de slaap kunnen vatten. Tenzij men overgevoelig is voor de werking van hop, zijn geen negatieve bijwerkingen te verwachten.

Hop heeft nog een fascinerende kwaliteit. Een kwaliteit die vooral van pas komt bij het repressieve klimaat in België ten aanzien van cannabis, tegen alle gezonde argumenten voor legalisering in. Vanwege de verwantschap tussen hop en cannabis kunnen hopscheuten namelijk geënt worden op cannabiswortels. Het resultaat is, volgens vele boeken uit de jaren zeventig, een plant die het uiterlijk heeft van hop maar de actieve bestanddelen van cannabis kan hebben. 'Hopped-up hops', noemen ze dat in het Engels.

In het meer recente Marihuana groeiboek van Mel Frank en Ed Rosenthal wordt het echter onwaarschijnlijk geacht dat zo'n hopplant de kwaliteiten van wiet zou bezitten. Helemaal ontkracht is de stelling daarmee echter niet. De Amerikaanse overheid leek het 'probleem' een tijdje geleden erg serieus te nemen en verzocht hopkwekers geen scheuten meer aan gewone klanten te verkopen. het experiment lijkt al met al de moeite waard. het resultaat zou een intressante hybride kunnen zijn, zelfs al zou die dan geen THC (tetrahydrocannabinol), het werkzame bestanddeel van cannabis- bevatten. De kans op ontdekking van deze planten door de politiediensten is erg gering en bovendien kan er hoogstwaarschijnlijk niet eens sprake zijn van enige wetsovertreding.

Introductie Instructie Alruin Absint Betel Blauwe Winde Brandnetel Coleus & Peyote Damiana Doornappel Efedra & Qat Fo-ti / Gotu kola Gifsla Ginkgo & Smartdrugs Ginseng Glidkruid Guarana & Natuurlijke rustgevers Hop & Cafeine Kalmoes Kattekruid Kava & Rookwaren Kolanoot Mandragora Muira - Puama & Afrodisiaca Muskaatnoot & Specerijen Passiebloem & Yage Psilo Rauwolfia Slaapbol Valeriaan Vliegenzwam Wijnruit Yohimbe & Quebracho Eco-Drugs Bibliografie

Met toestemming gepubliceerd door InnoXia - Axel Willekens © 1996 -2009