Introductie Ecodrugs - Axel Willekens

Anno 1995. Op een donkere januarimorgen passeerde ik de vervallen molen, die slechts met drie wieken. Weg van Amsterdam en de metropool-cultuur. Op naar de natuur, het platteland en de bossen van het dorpje Asch. Daar werd ik geadopteerd door een vrouw met enige kennis van kruiden. Ik bladerde door haar boeken. Intresse voor, een haat- liefdeverhouding met drugs had ik al meer dan een decennium lang, vanaf mijn vijftiende om precies te zijn. Halverwege de jaren tachtig gebruikte ik met grote regelmaat mainstream-drugs zoals alcohol, tabak, hasj en experimenteerde ik met enkele andere middelen. Wat plantaardige drugs betreft kende ik in die tijd niet meer dan valeriaan en psilo's. Doorheen de jaren zou ik drugs blijven gebruiken, zij het dat ik meerdere malen een half jaar van volledige geheelonthouding inlaste.

Via vele stonede avonturen, enkele mindere aangename psychedelische ervaringen, een aantal jaren met alcoholproblemen en een langdurig, maar al bij al toch vrij onschuldig dwepen met Temgesic (buprenorfine), gebeurde er weer eens iets nieuws. Het was in 1991 dat ik voor het eerst van smartdrugs hoorde. Het idee dat je van deze medicijnen en voedingssupplementen slimmer, energieker en gezonder kon worden, sprak me zeer aan. Ik kocht dralen Hydergine, maar omdat ik niet onmiddellijk een effect gewaar werd, liet ik mijn smartdrug-project tijdelijk voor wat het was. Een jaar later, aansluitend op een half jaar geheelonthouding, begon ik intensief te experimenteren met smartdrugs, voornamelijk Hydergine, choline, piracetam en vasopressine. In mindere mate ook met PCA, DMAE, GH-3, Lucidril, Dilantin en deprenyl. De aanvankelijk subtiele, maar nietemin onmiskenbare werking ervan betekende voor mij een revelatie. Ik had ook het gevoel met iets nieuws bezig te zijn, tenminste in Europa. De huisartsen die ik in die tijd te spreken kreeg, wisten in ieder geval nog niets over het fenomeen smartdrugs. Een artikel dat ik in die tijd over het onderwerp schreef, bood ik hun gaarne aan ter informatie. Zo genoot ik een hele tijd van smartdrugs, alsook van experimenten met brainmachines, floating-tanks, andere kicks en het goede Amsterdamse leven in het algemeen. Na twee jaar herviel ik, weliswaar met opzet en bij wijze van uitdaging, terug van de smart- naar de harddrug; heroine met name. Ik weet dat experimenteren met heroine riskant is - en wil het daarom ook niemand aanraden - maar mijns inziens heeft dat minder te maken met de drug zelf dan met de bedroevende sociale context eromheen. Het is onmiskenbaar waar dat vele mensen in de afgrond vallen maar voor mij, en dat zeg ik zonder zweem van ironie, was deze drug een nuttig medicijn.

Enige tijd later gebruikte ik weer vele drugs door elkaar, exclusief hallucinogenen waar ik huiverig voor geworden was e nog steeds ben, vanwege herhaaldelijke angstaanvallen en klachten als hyperventilatie en fysieke pijn. Uit nieuwsgierigheid probeerde ik ook Prozac uit, omdat het nieuw was en er zo lyrisch over werd gedaan. Prozac lijkt me omwille van de mogelijke bijwerkingen op het libido, niet geschikt voor mensen die niet echt depressief zijn. Ik was echter nog steeds op zoek naar meer obscure drugs. In het Engelse tijdschrift Fortean Times vond ik het adres van een Engels postorderbedrijf dat krachtige, plantaardige en legale middelen te koop aanbood. Ze prezen hun producten aan door de werking ervan enigszins overdreven voor te stellen, zonder evenwel de naam van de gebruikte planten te noemen. Een geslaagde commerciële zet want de prijs die ik betaalde voor mijn kolanootpoeder en gifsla-opium, wat deze produkten uiteindelijk bleken te zijn, was aan de hoge kant. Maar over de werking ervan was ik zeer tevreden.


Eind 1994 kwam de ecodrug-rage op volle snelheid in Amsterdam, en erop zinspelende winkeltjes schoten als paddestoelen uit de grond. Rond die tijd verhuisde ik, zoals gezegd, weer naar het mooie Vlaamse platteland, en ik ontdekte er het volgende. Bij de apotheker om de hoek kan men een overvloed aan giftige kruiden bestellen, zonder doktersvoorschrift, en dit tegen relatief lage prijzen voor goede kwaliteit. In natuur- en andere voedingszaken vindt men guarana en psycho-actieve specerijen naar keuze. Floradrugs zoals absint, kattekruid, slaapmutsje en slaapbol gedijen uitstekend in elke tuin. In bossen en velden, langs wegen of aan wateroevers groeien valeriaan, psilo's, kalmoes en vele kruiden meer. En voor exotische specialiteiten en veelal prijzige preparaten kan men uiteraard nog altijd terecht bij speciaalzaken in Amsterdam en andere grote steden, of een beroep doen op postorderbedrijven.

In de loop van 1995 kocht ik enkele tientallen goede Engelstalige boeken over kruiden en aanverwante onderwerpen, en probeerde ongeveer alle kruiden uit die in dit boek vermeld worden. Deze experimenten beschouwde ik bij momenten werkelijk als zware arbeid, ook al omdat de frequentie van gebruik erg hoog moest liggen, wilde ik het boek binnen de redelijke termijn van een jaar afwerken. In ieder geval wilde ik de kruiden waarover ik schreef ook echt leren kennen, in plaats van niets meer te doen dan uit andere boeken wat informatie te samplen. Ecodrugs is het resultaat van een jaar onderzoek, met uiterst beperkte financiële middelen en ware doodsverachting uitgevoerd. Nu ik mij onder meer voorbereid om een marathon te lopen, is het evenzeer zaak om lange tijd geen schadelijke drugs meer te gebruiken. Continu druggebruik lijkt me een saai straatje zonder einde, in het ergste geval zelfs letterlijk een doodlopende weg.

Ecodrugs is geen volledige encyclopedie in de eigenlijke zin, maar is in het Nederlandse taalgebied tot op heden, 1996, het meest uitgebreide boek over het onderwerp plantaardige drugs. Drugs, in mijn definitie, zijn stoffen die de gemoedstoestand van de gebruiker merkbaar beinvloeden. Deze invloed hoeft nochtans niet noodzakelijk direct merkbaar te zijn; vele smartdrugs en kruiden als gotu, kloa, ginkgo en ginseng moeten langere tijd gebruikt worden, willen ze een optimaal effect hebben. Hieruit volgt onder meer dat de grens tussen voedsel, medicijn, genotmiddel en vergif grotendeels een subjectieve is. Een andere wazige grens is die tussen verschillende categorieën drugs. Hallucinogenen kunnen, in kleine hoeveelheid gebruikt, een stimulerende werking hebben. Verdovende middelen kunnen, in grote hoeveelheden, een hallucinogene werking hebben. En alle middelen kunnen, in grote hoeveelheden, de dood veroorzaken. Druggebruik blijft altijd een riskante aangelegenheid. Met betrekking tot de wetenschappelijke informatie aangaande de werking en de samenstelling van de planten heb ik getracht enkel te vermelden wat ik in meerdere boeken of andere informatiebronnen, zoals internet, bevestigd vond. Wanneer een bepaald gegeven slechts uit één bron komt, heb ik dit vermeld. Desondanks kunnen er nog onvolmaaktheden -zelfs fouten- in dit boek staan. Het kan dus niet als enig geraadpleegde referentie dienen, zeker niet wanneer men zou overwegen een in dit boek beproken kruid voor medische of recreatieve doeleinden te gebruiken. Dit geldt in het bijzonder voor de tientallen terloops vermelde kruiden, waaraan geen hoofdstuk is gewijd maar vaak slechts een paar woorden.

Zeer giftige kruiden -ik denk hirbij in eerste instantie aan doornappel- heb ik enkel vermeld omdat het potentieel gebruik van de deze planten als drug reeds bij velen bekend is. Zeer gevaarlijke exotische en weinig bekende planten daarentegen zijn in principe niet vermeld, tenzij terloops waar het paste in de context van een hoofdstuk over een minder riskant kruid. Schrijver of uitgever kan geen enkele verantwoordelijkheid ten laste worden gelegd bij ongevallen veroorzaakt door verkeerde interpretatie van dit boek.

" In deze de vermelding dat eveneens kruiden, alswel de inhoud van het boek van Axel Willekens niet onder de verantwoordelijkheid vallen van deze website, slechts de dosis van welke giftig kruid dan ook is een gevaar. InnoXia"

Het is allerminst de bedoeling iemand aan te moedigen welke drug dan ook te gebruiken. Integendeel, er zijn ongetwijfeld heel wat andere, en meestal gezondere methodes om je te ontspannen en jezelf beter te leren kennen; sport, kunst, seks, dromen, meditatie .. myriaden mogelijkheden bieden zich aan. Bedoeling van dit boek is uitsluitend het geven van informatie en entertainment -infotainment dus. Informatie behoort vrij te zijn en elke volwassene moet zelf kunnen beslissen wat hij of zij al dan niet doet, zolang hierbij de vrijheid van anderen niet geschaad wordt. Wie het experimenteren met psycho-actieve kruiden overweegt, dient de volgende richtlijnen in acht te nemen.

Richtlijnen:

- Informeer jezelf grondig over wat je wilt gebruiken. De hier geboden informatie over bepaalde substanties kan onvolledig zijn.

- Begin steeds met zeer kleine doses en verhoog deze als het te verwachten effect uitblijft en je geen nare bijwerkingen gewaarwordt. Ga er bovendien van uit dat de vermelde doses in de verschillende hoofdstukken van dit boek doorgaans aan de hoge kant liggen.
- Melanges van verschillende produkten zijn in vele gevallen mogelijk, maar zorg eerst dat je de afzonderlijke produkten leert kennen. dan weer beginnen met zeer kleine doses van de mengsels.
- Experimenteer niet op momenten dat andere mensen een beroep op je zouden kunnen doen of je lastig zouden kunnen vallen, wanneer je lichamelijk of geestelijk niet goed voelt of in geval van (mogelijke) zwangerschap.
Las rustperiodes in van meerdere dagen tussen verschillende experimenten.
- Wordt niet afhankelijk van welk produkt dan ook, doorlopend en onmatig gebruik van sommige stoffen kan leiden tot verslaving en vergiftiging.
- Wees voorzichtig met je eigen gezondheid, maar nog belangrijker: zet anderen die niet met de materie bekend zijn aan om mee te doen.

En vergeet niet: als geheelonthouder leven in deze boeiende en chaotische wereld is werkelijk het grootste avontuur. Voor spanning, ontspanning en de hoogste extase heb je geen drugs nodig.

 

Met toestemming gepubliceerd door InnoXia - Axel Willekens © 1996 -2003

InnoXia © 2004 - 2009